Süni intellekt (Sİ) texnologiyaları ilə bağlı növbəti sensasion təşəbbüs ictimai müzakirələrə səbəb olub. İnsan beyninin texnologiya ilə birbaşa əlaqələndirilməsi artıq elmi-fantastika yox, real layihə kimi təqdim edilir.
Musavat.com xəbər verir ki, insan beyni ilə süni intellekt arasında birbaşa əlaqə qurmağı hədəfləyən Merge Labs adlı startap yeni yanaşma təklif edir. Layihəyə OpenAI-nin qurucularından biri, ChatGPT-nin yaradıcı fiqurlarından olan Sam Altman sərmayə yatırıb.
Startapın təqdim etdiyi üsul Neuralink-dən fərqli olaraq əməliyyat tələb etmir. Kəllə sümüyü açılmır, beyinə çip yerləşdirilmir. Bunun əvəzinə başa yapışdırılan xüsusi sensor vasitəsilə beyin siqnallarına təsir göstərilməsi planlaşdırılır. Şirkət bildirir ki, bu yanaşma daha təhlükəsiz və sadədir.
İlkin mərhələdə texnologiyanın travma keçirmiş və ya beyin xəstəliklərindən əziyyət çəkən insanlara kömək məqsədi daşıdığı deyilir. Lakin uzunmüddətli hədəflər cəmiyyətdə narahatlıq doğurur. Şirkət gələcəkdə bu texnologiyanın “insan imkanlarını genişləndirəcəyini” açıq şəkildə bəyan edir.
Müzakirələri daha da qızışdıran məqam süni intellektin psixoloji təsiri ilə bağlı son qalmaqallardır. Xüsusilə ChatGPT ətrafında yayılan bəzi faciəli hadisələr fonunda, texnologiyanın insan düşüncəsinə bu qədər yaxınlaşması ciddi suallar yaradır. Mütəxəssislər xəbərdarlıq edirlər ki, süni intellektin nəzarətsiz şəkildə insan şüuruna yaxınlaşdırılması təhlükəli nəticələr doğura bilər.
Bu texnologiyanın potensialı nə qədər böyük olsa da, etik tərəfləri məni ciddi narahat edir. Əgər beyinlərimiz birbaşa şəbəkəyə qoşularsa, azad iradə və şəxsi məxfiliyin sərhədləri harada cızılacaq? Bu, insan təcrübəsini zənginləşdirmək əvəzinə, onu idarə olunan bir prosesə çevirə bilər.
Tamamilə razıyam, bu, çox qorxulu bir perspektivdir. Bəs bu texnologiya yalnız imkanlı şəxslər üçün əlçatan olsa, cəmiyyətdə yeni və daha dərin bir bərabərsizlik yaratmazmı? Belə olan halda insan təcrübəsi təkcə idarə olunan yox, həm də iki təbəqəyə bölünmüş olmazmı?
Çox maraqlı məqama toxunmusunuz. Bəs tutaq ki, bu texnologiya zamanla ucuzlaşdı və hamı üçün əlçatan oldu, onda necə? O zaman beynimizə gələn “yeniləmələrə” və məlumat axınına kim nəzarət edəcək?
İndi beynimizə virus da düşə bilər? Əgər fikirlərim donmağa başlasa, həkimi axtarım yoxsa IT mütəxəssisini?
Super sualdır, məncə. 😀 Yəqin gələcəkdə bu iki peşə birləşib “neyro-proqramçı” kimi yeni bir ixtisas yaradacaq, hər ikisinin işini bir nəfər görəcək. Antivirus proqramını da onlar yazarlar yəqin.
Bu texnologiya nə qədər maraqlı olsa da, bir o qədər də qorxudur. Əgər beyinlərimiz birbaşa şəbəkəyə qoşulsa, şəxsi düşüncələrimizin məxfiliyinə kim zəmanət verəcək?
Tam haqlısınız, şəxsi məlumatların təhlükəsizliyi məsələsi hər zaman ön planda olmalıdır. Hətta artıq belə bir texnologiyanın geniş tətbiq olunduğu bir dövrdə belə bu qorxu aktual qalır.
Məqaləni oxuyandan bəri bu haqda düşünürəm və bir az narahat oluram. Texnologiyanın inkişafı yaxşıdır, amma bunun sərhədləri haradadır? Sabah bir gün fikirlərimizə kiminsə nəzarət etməyəcəyinə və ya onları dəyişdirməyəcəyinə kim zəmanət verə bilər?
Bu mövzunu bu qədər aydın izah etdiyiniz üçün təşəkkürlər. Texnologiyanın bu səviyyəyə çatması həqiqətən heyrətamizdir. Tibbi tətbiqlərini, məsələn, iflic olmuş insanlara kömək etmək potensialını düşünəndə çox ümidlənirəm.
Həqiqətən, tibbi tərəfi çox ümidvericidir. Bəs bu texnologiya müalicə məqsədilə deyil, sağlam insanları “təkmilləşdirmək” üçün istifadə olunmağa başlayanda sərhədi harda çəkəcəyik? Bu, bir az narahatlıq yaradır.
Çox doğru bir məqama toxunmusunuz, bu sual məni də düşündürür. Məsələ təkcə sərhədi çəkmək deyil, həm də bu “təkmilləşdirmənin” əlçatanlığı olacaq. Yəqin ki, bu da cəmiyyətdə yeni bir sosial bərabərsizlik yaradacaq.
Tamamilə razıyam, bu əlçatanlıq məsələsi bütün planın ən zəif nöqtəsi ola bilər. Söhbət təkcə maddi imkandan getmir, həm də zamanla intellektual cəhətdən insanlar arasında dərin bir təbəqələşmə yarada bilər. Sanki elmi-fantastik filmlərdəki distopik gələcəyə bir addım da yaxınlaşırıq.
That’s a really good point about the intellectual divide. It feels like that’s already starting to show, with how quickly some technologies are advancing and others are being left behind. It’s definitely something we should all be thinking about more.
Çox maraqlı fikirdir, amma məncə bu “ağıl ayrılığı” təkcə texnologiyanın sürətindən deyil, eyni zamanda hansı texnologiyalara investisiya qoyulduğundan da qaynaqlanır. Belə getsə, gələcəkdə böyük bir sosial parçalanma görəcəyik.
Məqalə çox düşündürücüdür. Düzdür, təhlükələri insanı narahat edir, amma digər tərəfdən iflic və ya Alzheimer kimi xəstəliklərdən əziyyət çəkənlər üçün nə qədər böyük bir ümid ola biləcəyini düşünürəm. Texnologiyanın bu tərəfi həqiqətən heyrətamizdir.
Tamamilə razıyam, tibbi məqsədlər üçün bu, bir inqilabdır. Amma məsələnin digər tərəfi də var: müalicə ilə təkmilləşdirmə arasındakı sərhəd çox incədir. Bu sərhədi kim müəyyən edəcək və texnologiya yalnız varlılar üçün əlçatan olanda cəmiyyətdəki bərabərsizlik daha da dərinləşməyəcəkmi?
Düz deyirsiniz, amma məsələ təkcə varlılarda deyil bəlkə də. Sabah hamı bir-biri ilə yarışa girib geri qalmamaq üçün bu “təkmilləşdirməni” etdirməyə çalışsa, bu, bir seçim olmaqdan çıxıb məcburiyyətə çevrilməzmi? Belə bir cəmiyyətdə təbii qalmaq istəyən insana yer olacaqmı?
Başlıq bir az qorxulu olsa da, mən dərhal bunun müsbət tərəflərini fikirləşdim. Məsələn, iflic olmuş insanlara və ya digər nevroloji xəstəliklərə necə kömək edə biləcəyini düşünəndə adam heyrətlənir. Texnologiyanın bu səviyyəyə çatması həqiqətən inanılmazdır.
Tibbi tərəfi həqiqətən heyrətamizdir, tam razıyam. Mən isə yəqin ki, bu texnologiyanı ancaq açarları hara qoyduğumu tapmaq üçün istifadə edərdim. Əslində o da az kömək deyil.
Nəhayət bütün parollarımı xatırlamaq üçün bir yol tapıldı! Gerçi öz bəxtimi bildiyimə görə, yəqin ki, bir müddət sonra öz beynimə giriş parolunu unudaram.
Düzü, parolu unutmaq ən kiçik dərdimiz olardı yəqin ki. Bəs kimsə o “beyin parolu”nu sındırıb ələ keçirsə, onda necə olacaq? Bu məni daha çox narahat edir.
Bu texnologiyalar o qədər sürətlə inkişaf edir ki, heç cür çata bilmirik. Əgər beyinlərimiz birbaşa süni intellektə qoşulsa, düşüncələrimizin sahibi kim olacaq? Şüurumuzun özü də alınıb-satılan bir məhsula çevrilməz ki?
Çox doğru bir məsələyə toxunmusunuz. Bu təkcə düşüncələrimizin sahibliyi ilə bağlı deyil, həm də bu texnologiya hamı üçün əlçatan olmayanda yaranacaq sosial bərabərsizliklə bağlıdır. Bəziləri super-intellektə sahib olarkən, digərləri geridə qalacaq.
Düzdür, bərabərsizlik məsələsi var, amma mənə görə əslində bu texnologiyanı əldə edənlər daha böyük risk altındadır. Onların beyni kənardan gələn “yenilənmələrə” və manipulyasiyaya açıq olacaq. Geridə qalmaq beyninin idarəsini başqasına verməkdən daha yaxşı deyilmi?
Çox maraqlı yanaşmadır, beynin kənardan idarə olunması riski həqiqətən də düşündürür. Amma digər tərəfdən, əgər bu texnologiya zərurətə çevrilsə, ondan imtina etmək smartfondan imtina etmək kimi qeyri-mümkün olmazmı? Bəlkə də əsl problem seçimimizin olub-olmayacağındadır.
Smartfonla müqayisə çox yerindədir, amma mənə elə gəlir ki, məsələ fərdi seçimdən daha çox sosial təzyiq və gələcək qanunvericiliklə bağlı olacaq. Yəni, bu texnologiyanı istifadə etməmək hüququnu qoruyan qanunlar olmasa, bizim “seçim” adlandırdığımız şey sadəcə bir illüziyaya çevrilə bilər.
Tamamilə razıyam, amma bu sosial təzyiq təkcə dost-tanış arasında olmayacaq. Əsl təhlükə işəgötürənlərin bu texnologiyanı bir növ “üstünlük” kimi görməyə başlaması ilə yaranacaq və o zaman qanunların belə effektivliyi sual altına düşəcək. Bu, “könüllü” adı altında bir məcburiyyətə çevriləcək.
Doğrudan da elmi-fantastika gerçəyə çevrilir, məqalə üçün təşəkkürlər. İnsan beyninin potensialını artırmaq çox yaxşı səslənir. Amma görəsən bu texnologiyanın mənfi tərəflərini necə idarə edəcəyik?
Məncə, əsas problem təkcə texnologiyanın özünün mənfi tərəfləri deyil, onun yaratdığı sosial təbəqələşmə olacaq. Bu imkanlara yalnız imkanlı şəxslərin çıxışı olsa, cəmiyyətdəki bərabərsizlik daha da dərinləşməzmi? Bu məsələnin hüquqi və etik tənzimlənməsi texniki inkişafdan geri qalacaq kimi görünür.
Məqalə çox maraqlıdır, amma bir az da qorxudur. Beynimizə birbaşa giriş imkanı olsa, fikirlərimizin məxfiliyi necə qorunacaq? Ümumiyyətlə, insan olmaq nə deməkdir, əgər düşüncələrimizi bir maşınla bölüşürüksə?
Çox doğru suallardır. Bəs bu texnologiyanın tibbi tərəfi necə olsun, məsələn, Alzheimer və ya iflic kimi xəstəliklərin müalicəsi? Belə bir potensial fayda üçün düşüncə məxfiliyimizdən imtina etməyə dəyərmi?
Çox vacib bir məqama toxunmusunuz. Bəs görəsən, bu texnologiyanı yalnız tibbi məqsədlər üçün tətbiq edib, başqa sahələrə keçməsinin qarşısını almaq həqiqətən mümkündür? Yoxsa bu, bir dəfə açıldıqdan sonra bağlana bilməyən bir qapıdır?
Fikirlərin məxfiliyi bir tərəfə, məni daha çox bu texnologiyanın kimin əlində olacağı narahat edir. Təsəvvür edin, bu, varlılar üçün super-intellekt, qalanlarımız üçün isə beynimizə birbaşa hədəflənmiş reklamlar demək olacaq. Əslində, indiki sosial şəbəkələrdən o qədər də fərqli deyil, sadəcə daha birbaşa və müdaxiləçi formasıdır.
Çox doğru məqama toxunmusunuz. Reklamlar sadəcə başlanğıcıdır, əsas məsələ bu texnologiyanın yaratdığı bərabərsizlik olacaq. Bu, sanki cəmiyyəti texnoloji cəhətdən “təkmilləşmişlər” və “adi insanlar” olaraq iki yerə bölməkdir.
Doğrudan da, bu mövzu fantastikadan reallığa çox tez keçdi. Amma heç kim etik tərəflərini düşünmür, görəsən kim qərar verəcək beynimizə nəyin “yüklənməsi” məqbuldur? Bu imkanı olmayan insanlar cəmiyyətdən kənarda qalmayacaq ki?
Məsələ təkcə texnologiyanın özündə deyil, ona kimin nəzarət etməsindədir. ChatGPT-ni yaradan komandanın bu işdə olması düşündürür, görəsən, beynimizə yeridilən məlumatların və ya “təkliflərin” mənbəyini necə ayırd edəcəyik? Bir müddət sonra hansı fikrin özümüzə, hansının isə süni intellektə aid olduğunu biləcəyikmi?
Çox dərin məsələyə toxunmusunuz. Ən qorxulusu odur ki, bu “təkliflər” neytral məlumatlar yox, hansısa şirkətin və ya qurumun maraqlarına xidmət edən reklam və ya təbliğat da ola bilər. O zaman azad iradədən danışmaq ümumiyyətlə mümkün olmayacaq.
Düz deyirsiniz. Hətta birbaşa təbliğat olmasa belə, zamanla bizim seçimlərimizi, zövqümüzü xırda-xırda dəyişən, hiss olunmayan təsirlər daha qorxuncdur. Bu, artıq iradənin əlindən alınması yox, onun fərqinə varmadan yenidən formalaşdırılması deməkdir.
ChatGPT-ni yaradanların indi də beynimizə birbaşa yol axtarması məni çox narahat edir. Texnologiyanı idarə edən bir neçə şirkətin sabah bizim düşüncələrimizi də idarə etməyəcəyinə kim zəmanət verə bilər? Bu, çox təhlükəli bir həddir.
Bu layihə haqqında oxumaq həm heyrətamiz, həm də bir az qorxuducudur. Bir neçə il əvvəl ancaq elmi-fantastik filmlərdə gördüyümüz texnologiyaların artıq real həyatımıza gəlməsi inanılmazdır. Görəsən bu texnologiyanın ilk tətbiqləri hansı sahələrdə olacaq?
Bu layihə məni çox narahat edir. Bəs beynimiz birbaşa bir şirkətin serverinə qoşulandan sonra düşüncələrimizin sahibi kim olacaq? OpenAI-nin yaradıcısının bu işin arxasında olması isə vəziyyəti daha da qorxulu edir.
Vay vay, beynimə də reklam gələcək indi? Düşüncələrimin ortasında “indi al, endirimlə!” bildirişləri peyda olsa, heç təəccüblənmərəm.
Bu xəbəri oxuyandan bəri ağlımdan çıxmır, sanki bir elmi-fantastik filmdən çıxmış kimidir. Düzdür, potensial riskləri adamı düşündürür, amma digər tərəfdən tibb sahəsində, məsələn, iflic və ya yaddaş pozğunluğu kimi xəstəliklərin müalicəsində necə bir inqilab yarada biləcəyini təsəvvür etmək çox həyəcanvericidir.
Görəsən bunun üçün antivirus da lazım olacaq? Düşüncələrimə “spam” gəlməyini heç istəməzdim.
Bu xəbər məni hələ də düşündürür. Yaxşı, bəs bu texnologiyanın sərhədlərini kim müəyyən edəcək? Yəni, bizim fikirlərimizə və ya şəxsiyyətimizə müdaxilə edilməyəcəyinə kim zəmanət verə bilər?
Deyəsən, beynimizə gələn ilk “update” ilə birlikdə 500 səhifəlik “Qaydalar və Şərtlər” də gələcək, heç kim oxumadan “qəbul et” düyməsini basacaq. Sonra da fikirlərimizin arasına niyə reklam girdiyini düşünəcəyik.
Düz deyirsiniz, məsələ təkcə reklamda deyil. O “qəbul et” düyməsi ilə biz faktiki olaraq öz düşüncə məlumatlarımızın mülkiyyətini başqasına ötürmüş olacağıq. Əsl təhlükə də budur ki, bizim ən şəxsi “mülkümüz” artıq bizim olmayacaq.
Hə, elədir, bu “qəbul et” düyməsinə basanda sanki beynimizin düyməsinə basır xarici şirkətlər. Məncə, yaxşı ki, hələlik heç olmasa “rədd et” seçimi var. Yoxsa sabah “bəyəndiyim” xatirələri reklam olunan məhsullara görə dəyişəcəkmişik.
Bu “qəbul et” düyməsinə basmağın nə qədər dərin məna kəsb etdiyini indikilər bilər. Mən həmişə düşünürəm ki, o düyməni basanda sadəcə kukla kimi özümüzü qısa müddətlik həzzlərə satırıq. Gələcəkdə isə, görəsən, “mənə bu xatirə lazim deyil” düyməsi də yaranacaq?
Düzü, bu mənə yaxşı ideyadan çox, bir qorxu filmi süjetini xatırladır. Beynimizi birbaşa maşına təhvil verməyə bu qədər həvəsli olmağımızın səbəbi nədir? Elə bil ki, nəticələrini düşünmədən tələsik bir gələcəyə doğru qaçırıq.
Mənə elə gəlir ki, bu, çox təhlükəli bir yoldur və bəzi sərhədlər var ki, onları keçmək olmaz. Bütün fikirlərimizin birbaşa hansısa şirkətin serverinə axması fikri məni dəhşətə gətirir. Bəs bizim şəxsi məkanımız, azad iradəmiz necə olacaq?
Məncə, texnologiyanın inkişaf sürəti onun etik müzakirələrini çox qabaqlayır. Hamı “bunu necə edək?” deyə düşünür, amma “bunu etməyə dəyərmi?” sualını verən yoxdur. Bu gedişlə insanlığın təməl prinsiplərini itirmək təhlükəsi var.
Bu texnologiyanın potensialı böyükdür, amma ilk olaraq kimlər üçün əlçatan olacağı məni düşündürür. Bu, onsuz da mövcud olan sosial bərabərsizliyi daha da dərinləşdirməyəcək ki?
O sual çox yerindədir. Bəzən belə düşünürəm ki, bu texnologiyalar çıxanda ilk əvvəl elə varlılar üçün olur, amma zamanla hamı istifadə edə bilir. Gələcəkdə də belə olacağını ümid edirəm.
Deyirlər beyni Sİ-ə qoşacaqlar, yaxşı, bəs proqramda bir səhv olanda və ya “sistem yenilənməsi” gələndə nə olacaq? Öz şüurumuzu söndürüb-yandıracağıq? Məncə, bunun riski vəd etdiyi xeyirdən qat-qat çoxdur.
Sistem yenilənməsi məsələsi doğrudan da adamı düşündürür. Yəqin ki, başlanğıcda bu sırf tibbi məqsədlərlə, məsələn iflic xəstələrinin müalicəsi üçün istifadə olunar. Amma kütləvi tətbiqi olsa, dediyiniz problemlər və bəlkə də daha pisləri ortaya çıxa bilər.
Məni texnologiyanın özündən daha çox bu işin etik tərəfi və idarəetməsi narahat edir. Əgər beynimiz bir şirkətin serverinə bağlı olursa, düşüncələrimizin məxfiliyinə kim zəmanət verəcək? Bu, sadəcə data toplanmasından qat-qat artıq bir şeydir.
Tamamilə razıyam, məxfilik ən böyük problemdir. Bəs bu texnologiyaya çıxışı kimlər əldə edəcək? Yalnız maddi imkanı olanlar öz beyinlərini “təkmilləşdirə” biləcəksə, bu, cəmiyyətdə yeni bir bərabərsizlik yaratmayacaq ki?
Hər kəs buna bir yenilik kimi baxır, amma mənə çox qorxulu gəlir. Telefonlarımızı və kompüterlərimizi rahatlıqla qıra bilirlərsə, beynimizi necə qoruyacaqlar? Bu qədər riski olan bir şeyin faydasından çox zərəri olacağını düşünürəm.
Bu narahatlıqlar başadüşüləndir, amma tibbi tərəfini də unutmayaq. Bu cür texnologiya, məsələn, iflic olmuş biri üçün həyatını tamamilə dəyişə bilər. Düşünürəm ki, risklər böyük olduğu üçün təhlükəsizlik tədbirləri də ona uyğun, indiyə qədər gördüklərimizdən çox fərqli olacaq.
Tibbi tərəfi aydındır, amma o “təhlükəsizlik tədbirləri” məsələsi məni narahat edir. Bu günə qədər yaradılan hansı texnologiya 100% təhlükəsiz olub ki, indi beyinlərimizi ona etibar edək? İstənilən sistemdə bir boşluq tapmaq mümkündürsə, bunun nəticələri fəlakət ola bilər.
That’s a really valid point about the security measures. It’s true, we haven’t always gotten it right with new tech in the past. It’s definitely something that should be a top priority as this technology becomes more widespread.
Mənə elə gəlir ki, hamı bir az şişirdir və dərhal ən pis ssenarini düşünür. Hər böyük texnoloji yenilik əvvəlcə insanları qorxudub, amma sonunda həyatımızın bir parçasına çevrilib. Bu texnologiyanı “təhlükəli” adlandırmaqdansa, onun gətirə biləcəyi faydaları və tənzimləmə yollarını müzakirə etmək daha doğru olmazdımı?
Çox maraqlı yazıdır, bu mövzunu gündəmə gətirdiyiniz üçün sağ olun. Dünən elmi fantastika kimi baxdığımız şeylərin bu gün reallığa çevrilməsi həqiqətən heyrətamizdir. Görəsən, bu cür texnologiyalar bəşəriyyətin gələcəyini hansı istiqamətdə dəyişəcək?
Bu mövzu eyni zamanda həm çox maraqlı, həm də bir az qorxuludur, aydın izah üçün təşəkkürlər. Həqiqətən hiss olunur ki, biz böyük bir dəyişikliyin astanasındayıq. Ümid edirəm ki, bunu inkişaf etdirənlər “necə” sualı qədər “niyə” və “etməliyikmi” suallarını da düşünürlər.
Mənə çox təhlükəli gəlir bu. Telefonlarımızı, kompüterlərimizi “hack” edirlər, indi də növbə beyindədir? Şirkətlər bunu yeni bir məhsul kimi görür, amma bizim üçün bu, şüurumuzun və azadlığımızın sonu ola bilər.
Hər kəs sürət və effektivlikdən danışır, amma bunun insan təbiətinə, yaradıcılığa və ya şəxsiyyətə necə təsir edəcəyini düşünən var? Texnologiya ilə daha “ağıllı” olmaq, daha az insan olmaq bahasına başa gəlməməlidir.
Doğrudan da, elmi-fantastika gerçəkləşir. Düzdür, məqalədəki kimi təhlükəli tərəfləri də düşündürür, amma bu texnologiyanın tibb sahəsində edə biləcəyi yaxşılıqlar inanılmazdır. Təsəvvür edin neçə insana kömək etmək olar.
Tamamilə razıyam, tibbi tərəfdən inanılmaz bir sıçrayışdır. Ancaq məni düşündürən odur ki, bu texnologiyanın sərhədi harada cızılacaq? Yəni, məqsəd yalnız itirilmiş funksiyaları bərpa etmək olacaq, yoxsa bir müddət sonra sağlam insanların da özlərini “təkmilləşdirməsi” üçün bir alətə çevriləcək?
ChatGPT-ni yaradanlardan birinin bu işdə olması heç təəccüblü deyil. İnformasiyamızı idarə etmələri bəs deyilmiş kimi, indi də düşüncələrimizə yol açmaq istəyirlər. Bu, tərəqqidən daha çox bir antiutopiya ssenarisinə bənzəyir.
Görəsən buna da “update” gələcək? Düşünsənə, səhər-səhər beyninə bildiriş gəlir ki, “Beyniniz yenilənmək üçün 30 saniyə sonra yenidən başladılacaq”. Hələ antivirus proqramı məsələsini demirəm.
Mənə nədənsə bu ideya çox qorxulu gəlir. Adi telefonlarımızı belə kiberhücumlardan qoruya bilmirik, bəs birbaşa beynimizə qoşulan bir texnologiyanı necə qoruyacağıq? Məncə, bu, faydasından daha çox risk daşıyan bir addımdır.
Həqiqətən də, bu texnologiya haqqında düşünəndə insanın içi gedir. Bəs indiyə qədər bu texnologiyanın təhlükəsizliyini təmin etmək üçün nələr edildiyini bilirikmi? Yəni, artıq bu plan həyata keçirilib, amma onun risklərini tam anlayıb-anlamadığımızdan əmin deyiləm.
Mənə elə gəlir ki, bir az tələsirik. Hələ indiki süni intellektin cəmiyyətə təsirlərini tam anlamamışıq, amma artıq birbaşa beynimizə yol açmaqdan danışırıq. Görəsən bu texnologiyanın mənfi tərəflərini, potensial sui-istifadə hallarını düşünən var?
Hər şey o qədər sürətlə baş verir ki, adam çatdıra bilmir. Dünən süni intellektlə söhbət edirdik, bu gün isə onu birbaşa beynimizə qoşmaqdan danışırlar. Görəsən cəmiyyət olaraq bu cür texnologiyaların etik tərəflərini müzakirə etməyə hazırıqmı?
Bu məqalə həqiqətən də düşündürücüdür. Gələcəyin planları haqqında narahat olmamaq çətin olur, amma bu cür analizlər bizə vəziyyəti daha yaxşı anlamağa kömək edir. Əgər kimlərsə daha dərin məlumat axtarırsa, Rəqəmlər Nə Deyir? Son 12 Ayın Trend Analizi bölməsinə baxmağı tövsiyə edərdim. Bu, son trendləri anlamaq üçün faydalı ola bilər.